Get Adobe Flash player

گالری تصاویر

اوقات شرعی



ورود کاربران

آمار بازدیدکنندگان

امروز19
دیروز78
هفته پیش664
ماه پیش1791
کل آمار132181

ابو عبدالله، جعفر بن محمد الصادق معروف به جعفر صادق، امام ششم شیعیان که آن‌ها از وی با عنوان امام جعفر صادق یاد می‌کنند. وی فرزند محمد باقر و ام‌فروه است.

ادامه مطلب: امام جعفر صادق (ع)

ابوجعفر، محمد بن علی الباقر، مشهور به محمد باقر امام پنجم شیعیان که آن ها از وی با عنوان امام محمد باقر یاد می کنند. کنیه‌اش «ابوجعفر» و «باقرالعلوم‏» زادهٔ سوم صفر یا نخست رجب سال ۵۷ هجری در مدینه. پدر وی علی بن حسین و مادرش فاطمه بنت حسن بن علی است.

فرزندان:

برای محمد باقر هفت فرزند یاد کرده‌اند، پنج پسر و دو دختر:

  1. جعفر صادق. (امام ششم شیعیان)
  2. عبد الله بن محمد. او هم از ناحیه پدر و هم از ناحیه مادر با جعفر صادق متحد است. وی صاحب فضل و صلاح بوده که فردی از بنی امیه به او سم خورانید و او را کشت.[۱]
  3. ابراهیم بن محمد، از ام حکیم.
  4. عبید الله بن محمد، از ام حکیم.
  5. علی بن محمد، ام ولد.
  6. زینب بنت محمد، از ام ولد.[۲]
  7. ام سلمه، از ام ولد.

برخی، تنها شش فرزند برای محمد باقر نام برده‌اند و بر این باورند که وی فرزندی به نام عبید الله نداشته‌است.[۳]

گروهی دیگر گفته‌اند که دو دختر نداشته‌است، بلکه زینب و ام سلمه در حقیقت دو نام برای یک دختر است[۴].

یاران و شاگردان 

به دلیلی سستی حکومت امویان باقر و فرزندش صادق توانستند حوزه‌های بزرگ درسی ایجاد کنند. بخش بزرگی از احادیث شیعیان از این دو شخص است و مثل قال باقر و قال صادق که میان شیعیان رواج دارد نیز به این نکته اشاره دارد. بعضی از بزرگان اهل سنت و بعضی از مردم ایران نیز جزء شاگردان محمد باقر بوده‌اند که نام برخی به شرح زیر است.


محمد باقر در میان شاگردانش
  1. ابوعبداللّه جابربن یزید بن حارث جعفی
  2. محمد ابن مسلم ثقفی کوفی
  3. عبدالملک بن اَعیَن
  4. سلیمان بن خالد
  5. برید بن معاویه عجلی
  6. ابوخالد کابلی
  7. فُضَیل بن یَسار
  8. ابوالصّبّاح کِنانی
  9. حمّاد بن ابی سلیمان (ایرانی)
  10. داوود بن ابی هند سرخسی(ایرانی)
  11. محمّد بن اسحاق (ایرانی)
  12. میمون قدّاح مکّی
  13. معروف بن خرّبُوذ
  14. عبدالله بن عطاء مکّی


علی بن حسین (۱۵ جمادی‌الاول سال ۳۶ هجری[۱] (صحیح‌ترین قول) و یا سال ۳۸ هجری [۲][۳][۴] - ‏ ۱۲[۵] یا ۱۸[۶] یا ۲۵[۷] محرم سال ۹۵ هجری) ملقب به سجاد و زین‌العابدین و علی اوسط[۸] چهارمینامام شیعیان است. مادرش، به اعتقاد بسیاری از شیعیان و تعداد قابل توجهی از سنی‌ها، شهربانو دختریزدگرد سوم ساسانی (پادشاه ایران) بود.[۹][۱۰][۱۱] ولی به روایت ابن قتیبه و ابن سعد مادر وی کنیزی از اهالی سند دانسته شده‌است، نام این کنیز را غزاله یا سُلافه آورده‌اند.[۱۲]

حسین بن علی، امام سوم شیعیان است. وی در میان ایشان با عنوان‌های امام حسین، ثارالله (به معنای خون بهای خدا)، خامس آل عبا، سبط، زکی، وفی، سیدالشهداء و اباعبدالله مشهور است. [۱] کنیهوی اباعبدالله‌است. سجاد، امام چهارم شیعیان فرزند وی است.[۲] او فرزند علی بن ابی طالب و فاطمه(دختر محمد پیامبر اسلام) است. حسین ۳ شعبان ۴ هجری قمری در مدینه زاده شد و در ۱۰ محرم ۶۱(برابر ۲۰ مهرماه سال ۵۹ خورشیدی[۳]) در کربلا واقع در عراق کنونی در نبرد کربلا کشته شد.


حسن بن علی، پسر علی بن ابی طالب (امام نخست شیعیان) و فاطمه دختر محمّد، امام دوم شیعیان که آن‌ها از وی با عنوان امام حسن مجتبی یاد می‌کنند. وی مکنّی به ابومحمد و ملقب به مجتبی از اهل بیت و نیز پنج تن آل عبا به شمار می‌آید. از دیدگاه برخی از اهل سنت، او پنجمین و آخرین خلیفه از خلفای راشدین محسوب می‌شود.

حسن بن علی، در سال ۳ هجری زاده شد و پس از پدر به امامت (در دیدگاه شیعیان) و خلافت مشغول شد. ولی پس از مدت کوتاهی به صلح با معاویه بن ابوسفیان رضایت داد[۱] حسن بن علی سرانجام در ۲۸ صفر سال ۵۰ هجری درگذشت.

زیر مجموعه ها